Finale race in Qatar met een knaller afgesloten!

Ik ben vorige week maandagmorgen naar Qatar afgereisd met een tussen landing in Boedapest. Om 4 uur ’s nachts kwamen we in Doha (Qatar) aan en het was nog 28°C. Daarom wilde ik ook wat eerder daar zijn, om namelijk wat aan de hitte te wennen, want het is overdag bijna 40°C. Om het iets draaglijker te maken rijden we daar laat in de middag en vroeg op de avond. En omdat het vroeg donker is rijden we in het donker op een compleet verlicht circuit, op zich een geweldige ervaring.

Na wat de toerist uit gehangen te hebben moet er natuurlijk ook gereden worden. De eerste vrije trainingen waren op woensdag en heel veel nieuwe afstellingen werden er geprobeerd. Het was oppassen geblazen want er lag nog wat zand op de baan (we zitten tenslotte midden in een woestijn). Maar nadat diverse andere klassen gereden hadden werd de baan steeds sneller. Het zand wordt dan van de racelijn weggereden. Ik eindigde op een 19e plaats.

De donderdag begon met een training en daarna de kwalificatie. Hierin reed ik snelle sector tijden maar uiteindelijk geen snelle ronde. Telkens werd er in de groep waarin ik reed in gehouden. Zeer frustrerend als je een snelle tijd wilt zetten. Je zou zeggen, nou dan rijd je toch weg van die groep en doe je het gewoon alleen. Maar deze baan is zeer breed en lang waardoor een slipstream belangrijk en noodzakelijk is om een snelle tijd te zetten. Uiteindelijk stond ik op een 16e plaats waar ik helemaal niet blij mee was. Nu moet ik weer in de race naar voren rijden met de nodige risico’s (lees afgelopen race).

Ik was uit op wraak en tijdens de warmup op zaterdag was de motor zoals ik wilde. Ronde na ronde ging ik harder en het groepje waarin ik zat reed lekker door. Een paar snelle bochten pakken even in laten halen en op het rechte stuk uit de slipstream en ja…..de eerste plaats!! Dat geeft een goed gevoel voor de race zeg!

De start ging super en ik kwam na een ronde als 11e door. Elke ronde werd er, zoals zo vaak in deze klasse, van positie gewisseld. er viel soms een gaatje wat ik mooi dicht kon remmen en zo ontstond uiteindelijk een kopgroep van 6 rijders. Met nog 4 rondes te gaan ben ik op kop gaan rijden om te zien welk tempo ik kon rijden en hoe ik dit op het rechte stuk van start/finish kon vasthouden. Ik voelde me goed en had veel vertrouwen. Heb me even wat laten afzakken en 2 rondes voor het einde ben ik weer op kop gaan rijden en ik hoorde achteraf dat ik zelfs een klein gaatje had naar mijn achtervolgers. Achter mij werd er alles aan gedaan om me terug te pakken. Met het ingaan van de laatste ronde lag ik nog steeds eerste. Halverwege de laatste ronde werd het gaatje kleiner en kleiner. Ik stuurde de laatste bocht in….nu nog het laatste rechte stuk. Ik lag nog steeds eerste, nog 400m, 300m, 200m, 100m, 50m, 25m en nog steeds lag ik eerste maar op de finish zag ik in mijn ooghoeken iemand langs mij. Helaas verloor ik de race met 0.01s. Maar wat een afsluiter was dit. Degene die me net inhaalde was mijn team maat die hiermee zijn tweede plaats in het WK behaalde. Ook super toch.

Ik wil hierbij mijn vriendin Sanne, vrienden en familie bedanken voor hun aanwezige steun en al natuurlijk mijn sponsoren die altijd in mij zijn blijven geloven. Ook alle lezers van deze kolom en de fijne reacties die ik hierop krijg en natuurlijk ’t Contact die me deze mogelijkheid geboden heeft.

Aankomende winter ga ik weer enkele jonge talenten helpen met trainen en me voorbereiden op het seizoen 2020. Bedankt allemaal!