Twee regenraces, twee maal dicht bij het podium.

Er staan nog 2 weekenden met elk 2 races op de planning in het WK seizoen van 2020. Een weekend op het Franse circuit van Magny-Cours (250km ten zuiden van Parijs) en over 2 weken op Estoril in Portugal. Samen met mijn teamgenoot ben ik op woensdag met de auto vertrokken en hebben we in de buurt van Parijs geslapen. Op donderdagmorgen het laatste stukje gereden en ingecheckt bij het hotel waar we dit weekend slapen. Daarna naar het circuit gegaan waar het nat en koud was. De monteurs stonden gekleed in dikke jassen en mutsen te sleutelen. Fijn om met zo’n professionele groep mensen te mogen samenwerken die altijd voor je klaar staan.

Beide vrije trainingen op vrijdagmorgen werden uitgesteld omdat er verschrikkelijk veel water op de baan lag. Later in de middag gingen we van start op een nog steeds klets natte baan maar het was te doen. Ik voelde me snel thuis en kon ronde na ronde mijn tijden verbeteren en het zelfvertrouwen in de regen groeide. Hoewel ik alles opschrijf van een circuit zoals mijn rem en schakelpunten in elke bocht, weersomstandigheden, gevoel van de motor en nog veel meer moet je het toch maar weer in een paar ronden zien te doen. Zeker als de omstandigheden anders zijn dan de vorige keer dat je daar was. Hoewel er veel crashes waren, en een rode vlag situatie, eindigde ik de eerste dag met een 8e tijd.

Op zaterdagmorgen klaarde het wat op maar omdat het ‘s nachts nog geregend had was de baan nog nat. We hadden wat aangepast aan de motor en kon ronde na ronde mijn tijden verbeteren en eindigde als 7e in mijn groep. Ik was niet ontevreden want hiermee plaatste ik me rechtstreeks voor de kwalificatie.

Voor de kwalificatie droogde het steeds meer op en het zonnetje kwam er af en toe door. Maar juist voordat we moesten rijden begon het al weer te regenen. We zijn toen met ons team direct als een van de eerste de baan op gegaan om zoveel mogelijk van de “ droge” baan te profiteren. Ik zette dan ook direct tijden neer voor een top 10 plaats en de baan werd natter en natter. Hoewel ik in bijna in elke bocht met aanremmen en sturen alle kanten op gleed eindigde ik als 16e. Meer zat er nu even niet in. Liever had ik verder vooraan gestaan maar een regen race, zoals het er nu uitziet, is ook een kwestie van rustig opbouwen en rechtop houden. Voor nu maar weer snel naar de kachel en zorgen dat ik alles weer een beetje droog en warm krijg.

De start in race 1 verliep goed en ik kon direct plaatsen opschuiven. Als er 36 rijders vertrekken op een natte baan is het een mist van regen. Je kunt bijna niets zien en je bent afhankelijk van de lampjes van de rijders voor je. Direct zijn er al valpartijen en toen, shit, rode vlag na 1 ronde! Je moet dan weer naar “binnen” en zo’n 10 min wachten voor een herstart voor een race over maar 6 ronden. Dat is wel jammer want ik heb dan niet veel tijd om naar voren te rijden. Na de herstart kon ik toch weer direct opschuiven en ronde na ronde een plaatsje pakken waardoor ik als 8e finishte. Weer een top 10 finish maar ik wil morgen toch nog een aantal plaatsen verder naar voren finishen. Hierna hadden wel wat te vieren want we werden met het MTM Kawasaki Motoport team wereldkampioen in de WorldSSP300 klasse!

De warm-up op zondagmorgen was op een redelijk droge baan en ik zette een 13e tijd neer.

Voorafgaande aan race 2 was het al een tijdje droog en er is een serieuze droge lijn op de baan. Sommige rijders besliste op het laatste moment om de regenbanden te wisselen voor slicks. Dit is een gok die wij als team niet waagde omdat er regen verwacht werd. Deze beslissing was de juiste en direct na de start begonnen er alweer druppels te vallen. Omdat ik niet vooraan stond moest ik terug rijden naar de reeds weggereden kopgroep van 6. Dit lukte me vrij gemakkelijk met ook diverse malen de snelste race ronde. Mijn race naar voren is nu niet meer te stoppen……. Even naar P4 en met nog 3 ronden te gaan begint het weer heel hard te regen. Eigenlijk te vroeg want op een natte baan kan ik deze positie niet vasthouden. Hierdoor moest ik wat plaatsjes inleveren en kom als 7e over de finish met podium in het zicht want we waren weg van de rest.

Nu snel naar huis en me klaar maken voor het laatste weekend over twee weken in Portugal op het circuit van Estoril.